Lieber Frank,

De terugblik.
Bij het hele gebeuren van zo'n festival is het een komen en gaan van mensen. En dat Drakenbootvaren meer is dan alleen maar wat peddelen bleek wel weer dit weekend.
De leukste dingen maak je mee:
Een afscheid van een peddelaar 'op leeftijd' die door zijn teamleden naar de marshalling area wordt gedragen op een grote draagstoel. (zo een waar vroeger Cleopatra op werd rondgedragen)
Zijn peddel is iets aangepast. Het onderste deel is het standaard peddelblad maar het bovenste deel is vervangen door een handvat en armbeugel van een kruk.

Een andere dag wordt er weer iets 'gespot'.
Een team dat net over de finish komt en terugvaart naar het ponton, stopt de boot voor het kijkend publiek. Ze halen een spandoek te voorschijn en op het groot stuk doek van drummer tot aan de stuurman staat de tekst: "Vicky, willst du mich heiraten?"
Wij hebben niet kunnen zien hoe Vicky heeft gereageerd. Maar zeg nou zelf, tegen zo'n huwelijks aanzoek zeg je toch geen 'nee' ?!

Alles en iedereen wordt in zo'n weekend ingezet. Of het nu gaat om aanmoedigen, bewaken van de tent, je laten gebruiken als pak-ezel, het afdingen om een mooie aankoopprijs voor zitmatjes of het uitlenen en gebruiken van elkaars spullen. Zelfs onze fotograaf Arjan is ingezet om de 250m en de 4km mee te varen. (volgens hem zelf 'het geheime wapen!!')
Ook van buitenaf kregen we input. Bij iedere race hebben wij namelijk steeds 1 vrouw van een ander team te leen gekregen. Dank aan al onze gastpeddelaars!

Dus...
heus niet alleen vanwege het genot van Bier, Bratwurst mit Pommes und Mayo oder Curry in Hannover was dit weekend voor herhaling vatbaar.
Nee, het was alles bij elkaar.
Alle teamleden bedankt voor jullie inzet IN de boot en de supporters bedankt voor jullie inzet BUITEN de boot.

                                                                                                         Alice.